درسالیان نه چندان دوراز آسیاب ها برای تهیه آرد استفاده می شد 

یکی ازانواع آن آسیاب ها می توان ازآسیاب آبی نام بردآسياب هاي آبي ازجمله آثاری محسوب مي شود که معمولا در کنار آبادي ها و بر سر راه  رودخانه ها و قنات هاساخته می شده اند. این نوع آسياب ها در گذشته به دليل نزولات آسماني و فراواني آب رودخانه ها بر سر راه آب ورودي به شهرها و روستاها ساخته مي شد و به وجود آب فراوان و شيب کافي وابسته بود و براي آرد كردن گندم و غلات ديگر به صورت کاملا سنتي، جهت تهيه نان و مصارف مختلف از آن استفاده مي‌شد.نان همواره در زندگی پدران ما قوت اصلی و خمیرمایه سفره گذشتگان بوده و سفره بدون نان، خوان بی‌برکت محسوب می‌شد.آسیاب های آبی دربخش های شهرستان رودباردارای رونق فراونی بوده اندکه به مرور زمان بر اثر حوادث طبیعی مانند؛ سیل و زلزله و عوامل انسانی اکثر این آسیاب ها رو به تخریب نهادندومتاسفانه بطورکامل ازبین رفتند.

عمده‌ترین قسمت آسیاب، تنورهٔ آن بوده است که به صورت مخروطى ناقص و وارونه طراحى و ساخته مى‌شده است. به گونه‌اى که آب ذخیره شده در آن، از روزنى کوچک با فشار، پره‌هاى سنگ‌آسیاب را به حرکت در مى‌آورد.

  سنگ‌هاى آسیاب از نوع مقاوم و به شکل مدور بوده اند که یکى ثابت و دیگرى متحرک بوده. گندم یا جو، از روزنى به مرکز آن هدایت مى‌شده و بر اثر سایش و حرکت سنگ بالایى بر سنگ پایینى،به آرد تبدیل مى‌شده است.