سرزمین آسمانی ما

ارتفاع و مختصات:

۲۷۳۳ متر

‏۵۹″ ۴۰′ ۴۹°شرقی ‏۵۹″ ۵۳′ ۳۶°شمالی‏

نقاط دیدنی درفک : 

عبور از جنگل، دشت بسیار وسیع در کاسه‌ی درفک که دامداران کلبه‌های سنگی زیبایی در  آن ساخته‌اند البته تعداد کمی از آن ها دیگر باقی مانده است و متاسفانه چند سالی است که ساکنان درفک، حَلَب یا ورق گالوانیزه را جایگزین سنگ نموده اند و معماری زیبای آن را که از گذشتگان به یادگار مانده بود را تغییر داده اند. در فصول بهار و تابستان دشت، پُر از گوسفند است. در گوشه ای دیگر از کاسه درفک یخچال طبیعی وجود دارد که دامداران درفک از ذوب نمودن برف های این یخچال طبیعی که در یک غار وجود دارد برای آب آشامیدنی خود استفاده می نمایند. همچنین وجود چشم اندازهای زیبا که در ادامه تصاویر آن را ببینید.

مسیر های صعود قله درفک :

پوشش گیاهی منطقه :

پوشش گیاهی منطقه بسیار است. گیاه گزنه بسیار دیده می شود ( این گیاه جهت درمان رماتیسم بسیار مفید است)

پوشش جانوری:

خرگوش ، خرس ، گوزن ، شغال ، گرگ ، روباه، و پلنگ گزارش شده است.

زمان و مدت صعود :

بهترین فصل صعود نیمه دوم اردیبهشت و زمان لازم با صرف وقت تماشا زیبایی های طبیعت ۲ روزاست.

راهنمای محلی :

آقای نادر باقری راجعونی یکی از راهنماهای محلی قله درفک می باشد که برای دریافت اطلاعات بیشتر روی این لینک (راهنمای محلی درفک)  کلیک کنید.

درخت هزار ساله کوف (نم دار) که مردم محلی آن را کوفِ دار(kofe dar) می نامند. این درخت در مسیر جاده قله درفک و در روستای سیاه دشتِبِن قرار دارد. قطر تنه این درخت بیش از ۸‌ متر می‌باشد.

درخت زرشک که به وفور در مسیر جاده‌ی درفک یافت می شود…

ورودی یک چاه که مردم محلی به آن کَرِنِه (karene) می گویند. چند کرنه در درفک شناسایی شده که عمیق ترین آن بین ۶۰ تا ۷۰ متر عمق دارد.

ورودی کاسه‌ی درفک

ورودی یا دهانه ی یخچال طبیعی درفک

همانطور که در ابتدا گفته شد دامداران و ییلاق نشینان منطقه در تابستان جهت تامین آب مصرفی از ذوب نمودن برف های غار استفاده می نمایند. البته امسال برف زیادی در یخچال نبود چون زمستان سال قبل بارش برف کم بود. و متاسفانه بدلیل رعایت نکردن کوهنوردان و گردشکران، همین برف های باقیمانده نیز تمیز نبوده و ساکنان درفک در تهیه آب با مشکل مواجه هستند.

رویش گل بر روی صخره

نمایی دیگر از کاسه ی درفک از ضلع غربی که خانه های دامداران از دور دیده می شوند. اطراف خانه ها در گذشته از سنگ پوشیده می شد که اکنون تنها تعداد معدودی باقی مانده و چند سالی است که ساکنان درفک، حَلَب یا ورق گالوانیزه را جایگزین سنگ نموده اند. به عبارتی درگذشته اگر از این نماها عکس گرفته می شد، خانه‌ها بدلیل هماهنگ بودن با زمین  قابل رویت نبود یا به اصطلاح به شکل استتار بود.

پوشش گیاهی درفک و رویش بوته ها بر روی سنگ ها

یکی از استخر های طبیعی و فصلی درفک که مردم محلی آن را سِل(sel) می نامند و آب دام هایشان از طریق این سل‌ها فراهم می شود.

لازم به ذکر است ساکنان محلی به این منطقه نیل (nil) می‌گویند. چوپانان در حال هدایت گوسفندان خود برای خوردن آب به سمت استخر هستند که به دلیل وجود سگ ها؛ گرفتن عکس از نزدیک مقدور نبود!

غروب خورشید در دو استخر طبیعی دیگر؛ که در وسط کاسه درفک قرار گرفته اند.

  خانه ای در درفک که ساکنان محلی به آن کُلُم (kolom) می گویند.

اینجا درفک قطعه ای از بهشت…

      نمایی فوق العاده زیبا که بسیاری از مناطق گیلان از جمله روستاهای بخش رحمت آباد و بلوکات، شهر رستم آباد، جنگل های درفک، شالیزار ها از رستم آباد تا سراوان، سد شهر بیجار یا آیت الله بهجت، روستای امامزاده هاشم و .. از این نما قابل رویت می‌باشد.

این هم منطقه ی زیبایی دیگر که ساکنان محلی به این منطقه سَردین بِنِ چِک(sardin bene chek) میگویند…

 منبع :سایت دشتویل