در مورد فطرس كه یكی از فرشتگان الهی است، روایات متعددی داریم كه مضمون و محتوای آن‏ها یك‏سان است. در روایتی می‏خوانیم: فطرس فرشته‏ ای بود كه گردا گرد عرش الهی در گردش بود و درباره دستوری از اوامر خداوند كوتاهی و سستی ورزید. بالش به كیفر این نافرمانی چیده شد و به یكی از جزیره‏ ها تبعید گردید. هنگامی كه امام حسین(ع) متولد شد، جبریل(ع) برای عرض تبریك به پیامبر(ص) به سوی زمین فرود آمد و در راه با فطرس دیدار كرد. جبریل(ع) به وی پیشنهاد كرد، برای عرض تبریك و تهنیت، با او نزد پیامبر(ص) برود. هنگامی كه جبریل(ع) او را به حضور پیامبر(ص) برد، به امر پیامبر(ص)، بالش را به بدن پاك امام حسین(ع) مالید و سلامتش را باز یافت

فطرس که پرش را شرر قهر خدا سوخت * آنکس که پر و بال بدادش حسین است

سفینه البحار، شیخ عباس قمی(ره)، ج‏3، ص‏930؛ بحارالانوار، ج‏26، ص‏340، روایت 10 و ج‏43، ص‏243، روایت 8 و ج‏4، ص‏182، روایت 7.